Voor de kunstroute Tempus Arti in België (curator Jan Hoet) heb ik samengewerkt met Valentijn Dijkmeijer om het springen van mensen in een ruimte uit te kunnen beelden. We hadden een aarde-donkere ruimte tot onze beschikking, onder de grond, 18 x 6 meter groot. We hebben om de meter een serie springende figuren opgehangen (25 series van gemiddeld 5 figuren), linosnedes op rijstpapier met een lichtbakje erachter. Per serie ging het in volgorde aan, de eerste bleef enkele seconden branden, de volgenden snel achter elkaar , zodat de suggestie gewekt werd van een springend persoon. De series gingen willekeurig aan, maximaal 3 tegelijkertijd, zodat het te donker was om de serie van tevoren te kunnen zien.

Tekst in de catalogus
‘Sprong in het diepe’ is een werk dat rechtstreeks geďnspireerd werd door de locatie. Het bevindt zich in een oud waterreservoir dat gekenmerkt wordt door sterke repeterende elementen. De bezoeker moet er als het ware afdalen in een onbekende diepte en dit is ook het centrale gegeven van de installatie. In deze donkere ruimte licht er plotseling een mens op die een sprong maakt in het diepe. Na een moment van rust, wat een irreëel moment is omdat men tijdens een sprong nooit even kan ophouden met vallen, springt de mens weer verder. Zo wordt de toeschouwer langzaam maar zeker steeds verder de ruimte ingelokt. ‘Sprong in het diepe’ is een transparant spel met de tijd waarin de actie van een sprong nauwkeurig wordt geanaliseerd.

Met dank aan Tim Cleuren en Dirk Lambrechts